Saturday, 26 May 2012

ஆண்களிடைச் சில நாய்கள்....!


நக்கினத்தை நக்கினாய்....
நங்கை நீ
நகைக்கவே நாணியது
வானுலகம் என்றே
முகம்நோக்கி நவின்றாய்.....
இடையி நின்றதொரு
சுவர்க்கமாய் வியந்தாய்.....
ஏழேழு கணக்கெல்லாம்
என் ஓர் நொடி
கண்ணீரில்
பிணக்கானதென பிதற்றினாய்...
பெண்ணுக்குப் பேறு
பெண்மை....
அப்பெண்மைக்குப்
பேறு நீ
என்றே கவிந்தாய்....
பதிவிரதை நானெனப்
பணிந்தாய்....
என் விழி தரும்
திசை நோக்கிப்
பகழி என விரைந்தாய்....
பாருக்குப் பரியந்தம்
யாதென வினவி
நானென முடித்தாய்....
மணம் முடிந்து
மணமுள்ள வரை
யோனி முகரும்
ஆண் நாயென அரற்றினாய்.....
ஆண் பிசாசுகள்
குதநீர் கசக்காத
வரை பெண்மைக்கு
மெய்மைச் செய்பவர் தான்.....

Wednesday, 23 May 2012

ஏழென்பது எட்டாக் கனி....!



மெய்ப் பொருள்
தேடவாய்ப்
பொய்யென ஒருப்
புழுக்கூட்டம்
சேற்றில் நெளிந்தபடி
காண்பொருள் கண்டதாய்
மூக்கரு முனிவர்க்கூட்டமென
மார்தட்டி அலைகிறது......
விஞ்ஞானப் பாதகர்களோ
சிறகுகளைக் கத்தரித்துப பின்
அலுமினியப் பறவைகளில்
வான் நோக்கிப் பறக்கின்றார்......
மெய்ஞானம் என்பதுவே
நாம் புரிந்துக்கொள்ள
விழையாத
விஞ்ஞானம் தான்...
ஆற்றலுக்கு ஐன்ஸ்டீன்
வருவித்த
அரைகுறைச் சமன்பாட்டிற்குள்
ஆழப்புதைந்துவிட்ட
மூடர்கள்
ஆறாம் அறிவதனைக்
கடப்பதுதான் எளிதாகுமோ????
ஆறிலேப் புதைந்துவிட்ட
மந்த மா மானுடக்கூட்டம்
இருப்புக்கும் இறப்புக்கும்
சூத்திரம் சொல்லாத வரை
ஏழென்பது எட்டாக் கனி தான்.......!

ஏழை நோக்கி


கத்திக் கதறிட 
விம்மி வீரிட 
நொடிக்குள் நொடிஎன 
அறுந்திடும் காமக் கடும்பிணி 
அடுத்த அமைவுக்காய் 
விரலிடைச் சவ்வாய் 
செவியுளுழலும் ஒலியாய் 
இமை விழி இடையினில் 
இதுவென அறியா 
மாயத் திரையாய் 
கானலாய் 
கானலுக்குள் மெய்ப்பட்ட 
மாயையாய் 
காற்றாய்க் கடலாய் 
எண்திசையும் என்திசைஎன 
விரவி நிற்கும் திடமாய்......... 
ஆறிலே நிற்கும் 
மானுடப் பிறவி 
ஏழுக்கெனவாய் 
எழுந்திடவே எனில் 
காமம் அறுத்திடு.......... 
காதல் மறந்திடு...... 
தாயும் சேயும் 
தசையறு பிணியும்
உறவும் உணர்வும் 
உறுபடா உடலும் 
யாவும் அழித்திடு..... 
அழிபடா ஒன்று 
அழிவே ஆகுக...... 
அழிவெனில் யாதென 
புரிபட விழைக....... 
ஏழை நோக்கி.......

சமனி



குடித்து மயங்குறு !
கூதலில் களித்திரு !
குறைவரு கூடல் கொள் !
மெய்மைக்கோ பொய்மைக்கோ
மெல்லியலாய் சன்னமென சலனிக்கும்
உன்னகத்தை பின்னமெனக் கொன்றுவிடு !
உறவறு !
மெய் மற !
சாக்தமாய் சிவனாய் எண்திசையும்
உனை நோக்க
மோட்சத்தில் மூழ்கிடவாய்
சிந்தையில் சிதையேற்றி உன்னில்
நீ எரிந்து விடு !
தர்க்க நியாயம்
அறம் நீதி மறம் மனு
அத்தனையும் வான் நோக்கி
எறிந்து விடு....... !
உனக்குள்ளே உன்னை நீ
அகழ்ந்து எடு.....
சலனமறு வெற்றிடமாய்
சமனித்துப் போ.....!